Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
259 datasets found
Dutch Keywords: vastzetten
Willem van der Hoek verstong de zwarte kunst. Hai gong ers nee Purmerend, en toe kwam er een boer an en die vroeg ie of ie mee raie mocht. De boer gaf niks geen asem terug. Toe wier Willem kwaad, want die boer was heelemaal leeg, dus kon ie hem best hewwe. "Ik zel eerder te Purmerend weze as jij," zeidie, aars niks. Een poos later stong de boer stil, dan...
In 't paardepad opzijgezet, van zuk soort dinge hoorde je vroeger veel. Dikwels genog gehoord, maar 't verhaal d'r van weet ik niet meer. Wat ik wel weet, dat is nou een overlevering van een ome, dat heb ik van een ome van me. Die wist anderhande te verhale. Kijk is, je had vroeger geen tillevisie en geen radio en toen wier d'r veel over dat soort dinge...
Bijvoorbeeld een huis, waar 't paard niet langs dorst. Dat had je in Nieuwland. Daar zat ok iemand, die wat kon. Maar dat was in Nieuwland.
Wat ik ok nog weet, een ouwe remedie voor een koei met een slakkepoot. Vroeger zeje ze: "Zet die koei maar erges vast en steek dan maar netjies het zooigie onder de zieke poot vandaan en dat ophange in de schouw, in de rook."
Mijn vader, want terwijl ik dit vertel moet ik er even bijzeggen dat ik zelf al zeuventig jaar ben en dat ik die verhalen dus thuis hoorde toen ik nog een kind was van pakweg negen of tien jaar. En in de ouderwetse tijd was mijn vader aannemer metselaar maar dat was niet zoals in de tegenwoordige tijd dat grote allemaal en dat rijke, want ehm, mijn vader...
M'n grootvader was een bomenrooier in Harmelen. En die heb ik dikwels hore vertelle, je had daar een bepaalde plek, daar konde ze niet door de brug heen. 't Lag niet an de brug, 't lag niet an de grond. Maar d'r woonde vlakbij een vrouwgie en die had d'r de macht over, om een boot tege te houwe of te late gaan. Op een keer konde ze d'r ok weer niet...
Ze zèje vroeger wel, dat inkele minse da koste. Ze lieten iemand dor ze ’n hèkel on hadde, stil stoan. Die minse koste ok ’n pjerd stil loate stoan. En mins of pjerd kos nie weg, vörda de man permissie gaf.
Ik het wel es gehörd, da vroeger iemand ’n aander stil kos loate stoan. Hé’j wier dan zo stief, dat ie niks mer kos. Zo iemand kos ok wel ’n pjed stil loate stoan.
Ik het dor wel es iets van gehörd. Ze zèje vroeger, da Hend van de Witte da kos. Die kos iemes stil late stoan en ok opte grond loate valle. Teminste, o da zèje de minse. Ik het ’t eiges nooit gezien. Hé’j noom dan ’n buukske uutte tes [zak] en schreef er wa ien. En zèj dan bijvoorbeeld tegen de luj, die bé’j ’m ware: “Zal ik hum doar, die dor löp es...
Toe ‘k nog tuus was in Renisse, saeme mit m’n broer, ao m’n ’n knecht, Gert den Boer. Dêêr emmen toe aoles van elêêrd, m’n è nooit een betere knecht aod. ’t Was alêênig jammer dat ’n zō stokdôôf was. Ie kon ok mooi vertelle. Zō eit ‘n ’s een kêêr verteld over de koeien van Piet Blom uut “de Pitten”. Die liepe in de weie in ’s aeves moste die d’r uut ni...
M’n zwaeger Jan Verbôôm ree ’s mit un paerd in een bakslee over Telleswegt. Toe ‘t ’n verbie Laurus van Damme kwam zei die z’n vrouwe: “Pas mar op Verbôôm da je mit je bakslee nie bluuf steke.” Die vrouwe ao dat nog nie ezeit of de bakslee bleef in de wegt vastzitte in het paerd kon nie mir vaarder. De vrouwe ao wir us etôôverd.
Poortvliet Op “Pauluswerf”, een ofstie onder Poovliet werkte een knecht, een Braeber. Bie ’t peeënrien ni de kaaie, praat’n ie onderweg nog a ’s mit een ouwe vrouwe, die a kon ekse. Op ’n keer dat ’n wee onderweg was mit een voer peeën en toen a ‘t ’n verbie een viever kwam daer a vee waeter in stieng, wier ’t ‘n ineens mit ’t hêêle zootje in die viever...
Als 'n voerman over Sluis 13 ging, kwam 'n kat naast het paard lopen en belette het gespan vooruit te komen. Als de voerman in de herberg van Liesebetje 'n borrel had gedronken, kon hij zijn weg ongehinderd vervolgen. Liesebetje heeft 'ns 'n meisje van Jonkers in Nederweert behekst; 't kind is gestorven.
Van de weg. Op n stee bie Blijham binnen verschaiden mensen van de weg trokn; t spookde door. Mien moeke ist ook overkomen. In de regel kwam dr n begravvenis achteraan. t Is mie nooit overkomen, moar wel bin k n moal stief staon bleevn. Ik luip hier op t padje veur t hoes; door bie dei boom konk opains nait wieder; t was net of ik teegn holn wur. Ain...
Op ’n zitterdagnacht wazze twî vremde veinters – ‘k è d’r nêêmen werris ehoare, mè ‘k wete ’t noe nie mì – op Kwedamme de wiegerd van de pastoor an ’t trokken. D’n êêjnen stoeng op ’n ladder en d’n aren op de begêêne grond dî nevenan, om de druven an te pakken. De pastoor, die a wat oarden, kwiem uut z’n bède om ’s te gêê kieke, wat à t’r opdee. Zonder...
Ik zel joe t papier zain loatn, wat of er opzegd wur. (Zie bijlage F.W.) Hier volgt de tekst: Da Maria zu den Garten trat, begegneten ihr drei Engelin zart. Der 1. wars (=war) Santi Migael, der zweite wars Santi Ravael, der 3, wars Santi Daniel. Warum wagges (=wachst) du sprach Frau Maria zu Santi Daniel, das will ich euch wol sagen, ich sehhe dort...
t Is verder gebeurd in Schoonebeek. Twei man wazzen op weg mit n vouer stro uut Duutsland noar huus tou. Inains wol de karre hoast nait wieder; t leek net of t rad vast luip. Aine gong dr of en keek es tou. Was niks te zain, moar zai harn t gevuil, dat dr n poale veur t rad lag en over de weg sleepde. Moar was gain poale te zain. Wel har ain van de...
Hier in de Vledder mout ook n kerel woond hebben, dei ze stil stoan loatn kon. In de törfgroaverijen wur wel es n törf stooln. Nou was er aine, dei dr s oavends om de törfbultn tou luip; as er den s nachts aine kwam om te steeln, den bleef e stief stoan, net zo laank dat e zwaart was. Ik heb t verhoal heurd van andern, anders was ik dr om tou loopn.
nl.verhalenbank.44723
Vaszette Bósarbeiers wolle bi-j 't Móntferland beum wegvare met 'n lange wage. Maor 't peerd wol niet trekke, wat ze ook deje. Een van voerluj weg um der nog 'n ander peerd bi-j te hale. Maor in tussetied was 'n keerl, dén der bi-j had staon te kieke, weggegaon. En toen trok 't peerd zo weer aan. De kie:kende man, iemand uut Stökkum, had 't peerd dus met...
Op Sluis dartien wónde Loezebetje Hollanders en ha dur herberg. Dur kós ginnen voerman neeve komme of hij mós dur aojò wont as ge d'r deegt bij kwaamt kwamp d'r 'n witte kat vur uw en die liejpt zó dè ge nie vurruit koost en 't perd ók nie. As g'r dan ingeenqt waar de kat weg. Loezebetje prótte goe en ge drónkt n'n borrel of e glas bier en as ge wir buite...
nl.verhalenbank.44113
0