Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
838 datasets found
Dutch Keywords: vader
Twa pearkes út Aldegea gongen ris nei Hinke Kaert ta to Nijebrêge. Hinke koe de takomst foarspelle. It wienen boeredochters, de fammen en ik tsjinne by de âlden fan de iene. Ik sliepte nachts ek by dy faem. Hja fortroude my altyd alles ta. Doe 't se by Hinke Kaert west wie fortelde se my har wederfaren. Hinke hie sein: Dêrstû mei trouste, dy moat ûnder...
Diezelfde ondervinding had een Broeker-vrouw, afkomstig van Nunspeet. Toen zij, als kind, van een heks suikeren ballen had gekregen, zette haar vader die in een pannetje op de kast. Ook die waren den volgenden dag in padden veranderd.
nl.verhalenbank.9408
In de visbeun had je van die kastjes. M'n vader had een wekker, die was kapot. Hij ging niet meer. Vlak voor het huis van de heks viel die wekker uit de visbeun. Toen ging die wekker weer, precies op tijd.
nl.verhalenbank.72826
Mijn ouders, dat ware nog echt van die ouwerwetse mense. Die knecht, die kon niet slape, hij lag te woele en te worstele in z'n bed. Maar dat is misschien al honderd jaar geleje. Mijn vader ging toen bij die knecht slape. Mijn vader zee: "Ga nou maar legge bid- de!". En die knecht die kwam tot rust.
nl.verhalenbank.72808
Een kennis van me en die z'n vader, die vertelde verhale. Ene keer had A. P., toen ware ze met een man of vier, vijf naar A. P. gegaan, in 't Kuilenburgse Veld. Alleen dorste ze niet. En toen ginge ze bij A. P. thee drinke. A. P. die had een theepot, daar konde maar drie of vier koppies thee uit. En toen hadde ze met z'n vijve al man twee koppies gedronke...
nl.verhalenbank.72799
Da zak oe vertelle. M'n vader vertelde 't mijn. Dat hij een vriend had, die van 't goede spoor was geraakt. Deze vriend vertelde naderhand, dat ie elke nacht uit 't bed geklopt wier. En as die dan buite kwam, dan kreeg die zoveel slaog en later is tie weer naar den goeien kant toegegaon. Ging naar de geestelijke en daordoor is die weer verlost. Das...
nl.verhalenbank.72794
Da was unne mens en die was zat. En die lag in de sloot te snurke. Toen kwam me vaoder d'r langs henne. Ze hadde tege 'm gezegd: "Daar spookt 't!"
nl.verhalenbank.72791
M'n vader zee vroeger altijd: ,Je mag de luiers 's aves nooit buite late hange, want dan gebeure d'r allemaal rare dinge met de kindere die de luiers moeste drage" . Die luiers konde dan betoverd worde door kwaaie geeste. Of d'r konde kwaaie geeste in kruipe.
Een broer van me vader, hè, die is lang thuis geweest. En die heb me wel is verteld, z'n grootmoeder die had een dienstbode, Janna de Heus. Die Janna de Heus, die heb d'r wel is verteld, ze had gediend bij ene Willem de Jong hier in Achtersloot. En die Willem de Jong, nou die ging ok wel is met de duvel om. Op een avond toen zatte ze met vrinde te kaarte....
nl.verhalenbank.72587
's Maandags moch je de koeie niet op 't land doen. Want d'r ware vier kwaaie maandage in een jaar. Je zou juist zo'n maandag wel is kenne treffe. Dan konde d'r ongelukke gebeure, de koei kon een poot breke. Wij doen daar niet meer an, maar m'n vader zou nooit de koeie op maandag in 't land doen.
Ik heb is een zomer an 't hooie geweest met een boeredaggelder en die vertelde me, z'n vader hè, die heette Piet de Rottekeutel, tenminste zo werd ie genoemd en die was de weerwolf wel is tegegekomme. Dat was een grote zwarte hond. Dat beurde halverwege de Eiterse Steeg. Die grote zwarte hond sprong uit de linkse sloot passeerde voor 'm en dook toen weer...
M'n vader zat op een molen, m'n grootvader ok. M'n vader heb ik wel is bezig gehoord over vuur op de wieke van de mole. Dat was Sint Elmusvuur, dat zat 'm in de elektriciteit in de lucht.
Vroeger toen ik een jongen was, zeje ze in Perkou, as een vleermuis in je hare vloog, dan kon je 'm d'r niet meer uitkrijge. Je moest dan wat opzette van je vader of je moeder. Vooral meissies werde gewaarschouwd*. *Dit geloof was algemeen in de streek en komt nog voor.
Als je boos om iets was, dan zee m'n vader altijd: "Je kijkt as een weerwolf".
Myn heit fortelde my: Hy gyng mei notaris Ledeboer út Makkum to lânopnimmen as taxateur. Doe wie der 80 jier âld. Ledeboer wie in jong kearel en in bêste aeisiker. Se kamen foar in brede sleat. De âld boer sprongde der oer, mar Ledeboer roun gâns in ein om, om troch in hikke yn dat stik lân to kommen.
nl.verhalenbank.50551
Ik wenje oan in plantsoentsje. Op it plak fan dizze hûzen hat eartiids in kapel stien. Op 'e souder dêrfan wiene doe de forgaderings fan it Boalserter Nut, sa dy yn 'e “Rimen en Teltsjes fan de Halbertsma's neamd wurde. Mar op 'e fliering fan dizze kapel ha, oan de ôfbraek ta, twa geraemden stien - of hinge, dat wit ik net - fan in man en in frou. Der...
nl.verhalenbank.50545
Op ‘Eeskwerd’ wie wol nachts geklop en fremde lûden, foaral yn 'e foarkeamer. Op in kear wie Idske Sysling by ús útfanhûs. Wy soene de oare deis nei it ‘festival’ yn Oranjewâld. Om tolve ure hinne, grypte se my by de linkerearm en rôp: “Hwat is dat?” Ik sei heit nei:“Dat binne de mosken yn 'e klimop en de wyn, dy gûlt troch de sinneblinen.” Mar it kloppe...
Heites âlden ha fyftich jier, fan ôf 1850, buorke op ‘Eeskwerd’ by Easterein. Heit en mem ha dêr wenne oan 't 1917 ta. In omke wie boer op ‘Jet’ by Britswerd. Op in kear fortelde omke heit, dat er in bulte lêst hie fan keallesykte. Hy hie in duvelbanner komme litten om de sykte út it keallehok to bannen. Heit hie der ek lêst mei. De duvelbanner is doe ek...
nl.verhalenbank.50522
Beppe, fan heites kant, koe in bulte fan tsjoenen fortelle. Yn Heech wie ek al in tsjoenster. Pake en beppe hienen in bern fan sa 'n jier twa-trije en dat wie ek bitsjoend, sa it hjitte. Yn Heech wenne do-des-tiids ek in duvelbanner. Dy waerd helle, want dit wie hwat, dêr wist dokter dochs neat fan! Hy sei:“Dat bern is bitsjoend; helje it kessen mar ris...
nl.verhalenbank.50519
Twa modderskippers, Hindrik de Boer en Piet Cnossen, hellen de modder fan de terp by Wiûwerd. Se moasten sels de modder ôfgrave. Nei 't min seit, ha se by dat ôfgraven in skat foun. Piet Cnossen hat in koumelkersspul kocht. Mei Hindrik de Boer roun it al hiel oars. Dy hâldde syn diel yn 't skipke. Hy wie twa kear troud west. Ut it earste houlik wiene de...
0