Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
19 results
Dutch Keywords: tovenaar
Ik heb als kind nog iemand gekend, die men “Jan de tovenaar” noemde. Het heette, dat je voor hem moest oppassen. Hoe hij precies toverde, ben ik nooit te weten gekomen, maar men fluisterde over een kruisje, dat onder een stoelpoot werd gelegd en over “toverspreuken”.
Toovenaars. Iemand uit IJzendijke, die de kunst verstond, wilde eens een grap uithalen met een vriend. Door het gaatje van den gootsteen, zette hij een beestje naar binnen, en dat werd al maar grooter, al maar grooter. Eerst was het als een hond, toen als een kalf, toen als een koe, want de toovenaar was de spreuk vergeten, om hem weer kleiner te maken....
nl.verhalenbank.39089
Van de weerwolf vertelt men, dat dit menschen zijn die de straf is opgelegd om te middernacht rond te zwerven in de gedaante van een wolf; of toovenaars, die zich door middel van een zogenaamd wolfshemd of wolfsgordel in wolven veranderen. Zonder dien riem konden zij zulk een gedaante niet aanemen. Soms was het een betoovering. Werd zulk een wolfshemd...
Te Vught bevrijdde men een weerwolf van zijn betoovering op de volgende wijze. De ongelukkige speelde kaart op een hoeve. Het werd middernacht, maar niemand sprak van naar huis te gaan. Onze weerwolf was steeds angstiger geworden en wilde zich stilletjes verwijderen, maar men hield de deur dicht. Het sloeg twaalf uur en ziet, daar rolt het vel van de...
I. De duivel 5. Zijn U bepaalde personen bekend, die als duivelbanner of duivelbanster worden geraadpleegd? In welke gevallen gebeurt dat? Mijn moeder vertelde mij meermalen over een man, die “ook meër kon as een gewoön mins”, hoewel hij er zelf geen voordeel van scheen te hebben. Hij had bv. de eigenaardige gewoonte, dieren (soms ook mensen) aan te raken...
DE AFGEHAKTE DUIM Gerrit de Vries, die op Marken woonde, was een tovenaar en een belezer. Hij genas in een ommezien brandwonden en wie zich had verstuikt of verzwikt kon bij hem terecht. Op het laatst van zijn leven was hij echter zo goed als blind. Toen hakte hij bij het houtjes kappen in z'n duim, zodat je zou denken: "Z'n duim is er af." Maar Gerrit...
't Is hier in de buurt* ok wel is gebeurd, dat die tonne allemaal stonde te danse. De karn stonde te danse, de boter wou maar niet komme. Die karn was betoverd. Op Giessen-Nieuwkerk had je een toverdokter. Die kwam d'r bij, zette z'n pet af, raakte de karn an, hokus-pokus en 't was over. Ze hadden 'm gehaald met de tilbury. Ze zitte nog zo'n beetje te...
Yn Warten koe Sjoerd Ages soldaetsjes ta de hurddobbe út komme litte. Dy liet er marsjeare. Hy brûkte in toverboek mei toverspreuken.
Jans kon ook zieken genezen. Hij kwam dan binnen en keek eens naar de zieke, bromde wat in zijn eigen en ging dan weg. Meestal was de zieke dan na een paar dagen wel weer genezen. Ook kon hij begrafenissen veuruit zien.
Ruerd van der Veen koe mear as sljochthinne. Hy en syn wiif soenen us jounpraters ha, mar dêr gong in heftigen rûzje oan foarôf. As Ruerd lulk wie, die er it raer. Dan wie der gjin hûs mei him to hâlden en sloech er alles koart en klien. Sa hied er ditkear alle théguod oan diggels slein. It stie der slim foar. It wiif skriemde, hwant der wie net in reauke...
Yn Surhústerfean wenne froeger plysje de Vries. Dêr wienen se allegearre bang foar. Hy plichte to sizzen: "En wij spelen met jou, de Vries blijft baas op Surhuisterveen." Imke de Jong wie dêr us in kear. Dy sûpte him sa dronken dat plysje de Vries pakte him en brocht him yn 't hounegat, wylst er sei: "En wij spelen met jou, de Vries blijft baas op...
Hendrik van der Molen het hier woond dat in eindje uut. Maar een stap of wat van ons af, hier flakbij. Hij was faak bij ons. Hij was een duvelbander, seiden se. Hij het al jaren wei west. Ons moeke was weduwvrouw. Op in kear kwam Hendrik bij ons, doe froeg hij om de puidel van de tabak. Myn broer had der een. "Mooi jongen", zeedie. 't Was een fremdig man....
Je had hier in Langerak vroeger een tovenaar, Aai de tovenaar. Hij was een liefhebber van vogels. Hij kwam altijd fluitend de kamer binnen. Dan keek die eens naar de vinkies. Nou woonde d'r hier in de buurt ook een vrouw, die een bietjie lichthoofdig was, een bietjie bijgelovig. Affijn, Aai die komt daar binnen en die vrouw wordt niet goed bij d'r hoofd....
nl.verhalenbank.50943
NEDERLANDEN Goes, den 17 Februarij. Het volgende, door ieder weldenken en verlicht mensch te beklagen voorval, heeft, gisteren, in de gemeente van 's Heerenhoek circa 3 uren van deze stad, plaats gehad; de vrouw van Pieter Oranje, kleermaker in voornoemde gemeente, sints een geruimen tijd aan cateleptische toevallen onderhevig, waardoor zij vruchteloos...
nl.verhalenbank.48813
Bouke Alles, Sierd Harmens en noch ien út 'e Grinzer Pein wienen us mei har trijen as feinten op 'e Grinzer Merke. Sierd Harmens dat wie de lettere duvelbander. Dêr op 'e merke stie in gûchelspul, dêr 't twa fan har yn woenen. Sierd Harmens woe der net yn. Doe 't de beide oaren oanhâlden, dat hy der mei yn soe, liet er him oerhelje. Yn dat gûchelspul...
Tseard Harms wie in tûken-ien. Dy koe mear as sljochtwei. Dêr hat Hinse Jehannes de Boer syn kunsten ek fan leard. Us pake syn heit en Tseard Harms wienen ris to Grins. Doe gongen se nei in gûchelspul ta. Der wie ek noch in neef fan myn oerpake by. Myn oerpake en syn neef woenen der bislist yn, mar Tseard Harms hie der gjin sin oan. Mar de oare beiden...
Ik het dor wel es iets van gehörd. Ze zèje vroeger, da Hend van de Witte da kos. Die kos iemes stil late stoan en ok opte grond loate valle. Teminste, o da zèje de minse. Ik het ’t eiges nooit gezien. Hé’j noom dan ’n buukske uutte tes [zak] en schreef er wa ien. En zèj dan bijvoorbeeld tegen de luj, die bé’j ’m ware: “Zal ik hum doar, die dor löp es...
Welda/Velda/Velleda is geweest die vermaerde kol/ die sich met Wichelary, Waerseggen, Duyvels-besweeren en andere swarte konsten eenen grooten naem gemaeckt heeft in der Bructeren Landt in 't Stift Munster, by de Lippe, en die als een sonderlinge present naer Roomen is gebracht/ en aldaer in een Triumpf opentlijck vertoont. Aulrinia, Aunnia, alias Alruun...
Mien voader was stenescherper bé’j ’n mölder. En grutvoader ok. En die, zèi voader, het duk zat wa verteld. De mölder had ’n jong, die Manus hiette. Net as zien voader. Dus ze hadden ’t over de grote en de kleine Manus. Of ok wel over den ouwe en de jonge Manus. Op ’n keer rolde de jonge Manus met mien grutvoader de zeile van de meuleroeje uut. Want ze...
23