Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
301 datasets found
Dutch Keywords: onzichtbaar
Ouwe Kees Gras, nee, die heb je natuurlijk niet ekend, maar die heb ook ers schipbreuk geleje. Die zei altijd: "Ik ben niet licht geloovig, maar dat heb ik zelf beleefd. We kwame in een vreemd land. We zagge een woud zoo prachtig, dat het leek wel een paradijs, dus we woue er graag ers kijke. Wij erheen, maar hoe we liepe, we kwame niet verder vooruit....
Dat verhaal van die boer of daggelder, die met z'n hooivork naar de wind stak heb ik ook wel eens gehoord in de Vlist. Maar voor zover ik het heb begrepen, zou dat in Polsbroek gesitueerd zijn. Die boer of die knecht stak recht omhoog met die hooivork, naar de hemel. En toen zat het bloed aan de hooivork.
D'r was hier een ouwe baas, dat heb die me meer dan eens verteld, dan liep die van Ammerstol naar Bergstoep en daar heb ie onderweg een waal, van een vroegere deurbraak zogezegd. Steeds werd ie as die voorbij die waal kwam van de dijk gezet. Daar mot jie niet min over denke want dat was een hoogte van vier meter, dat ie van de hoge dijk in de onderkant...
Wanneer vroeger die ouwe mense bij mekaar ware, dan hoorde je verhale van ik ben zo maar an de kant van de weg geschove en meer van zuk soort dinge.
Boven an de Damweg bij Ouwater, daar dorste een hoop mense niet heen. Je werd d'r in 't water getrokke.
Vroeger en dat is waar gebeurd, werden de mensen van de weg getrokken, met paard en wagen, door een geest. D'r reed een boer over de Kamperdijk van Benschop naar IJsselstein. Die wier met paard en wagen in het water getrokken. Door die geest!
De zuster van moeder wonde ien Haldere, on de Kniepsen afweg. Ze hadden ’n heel oud huus. En de minse zeie, dat ’t erien spokte. Gin mins dörfde d’r ien te wonen. Mien moeders zuster wel. Die was nie bang. Op ’n keer kwam er ’n man. Die zei tegen mien tante: “Ge zit hier zo moi. Mar de minse zegge, daj hier nie kun blieve wone, umdat ’t er zo spok. Ik zal...
nl.verhalenbank.50477
Ik diende ien ’n betrekking. As ik on ’t werk was en woater over de vloer gooide, heurden ik kèrme en krijse. Da gebeurde ok snachs. Noa ’n poar nachte wer ’tzelfde. Ik stok ’n lucifer on. Ik zag niks. Alle nachten pront um twoalf uur kwam ’t geluid wer. ’n Half joar lotter kwam er ’n zwoar onwèr op. Ik zag ’n grote bol vuur ien de schorsten. Den bliksem...
nl.verhalenbank.50472
Ze zèie vroeger duk: “Lop soaves nie midden opte voerweg, want dan kuj overreje worre dur ’n liekwage, die ge ers nie gezien het.
Ik heb duk heure vertelle, dat as je soaves over den diek kwam of dör ’n wei, dat dan de hekkes vaneiges opeginge.
Een neef van mien kwam soaves van Gendt af lope. Hé’j liep de Nimwegse stroat deur. Ien de burt bé’j Geurts wier ie ienens van de weg afgezet, de graaf ien.
nl.verhalenbank.50399
Ik het ’t meegemak ien mien trouwdag [tijd dat verteller getrouwd was]. Voader was èrg ziek. We** mosten um de beurt snachs wake. Ik was wezze kieke. Mar ze zèje: “Wé’j zulle vannach wel wake. Go gé’j mar nor huus. Gé’j het gisternach ok al gewaakt”. Ze bleve mee z’n drieë wake. Dan duurde de nach nie zo lang. Toen ik thuus kwam, had de vrouw de koffie...
Grötvoader zol mè zien gezin no Oosterbeek verhuze. Vör ’t wèrk. Hé’j het ’r ’n tied gewond. Hé’j kwam ien ’n viellaatje terech, da nie verhuurd kos worre. Ze nuumde dat ’t spookhuus. Den erste nach, da ze d’r ware, begos ’t al. Ze deje de deure op slot en gienge no bed. En toe hörde ze den hele nach ’t moppere van ’n man. Grötvoader ston op en gieng...
nl.verhalenbank.50225
Jan Ederveen - hé’j is al lang dood en hé’j is heel oud geworre - die het mien es verteld: “Ik was soaves es ’n keer bij den tunnel opten diek. Ik liep wat te fluite. Mar opens wier mien mond stief. Ik kos nie mer fluite. Ik doch: “Wat is tè nou, zou ik nie mer kunnen fluite?” En ik wier kwoad op mien eige. Ik probierdenet nog ’s. En ’t gieng heel ekkes....
nl.verhalenbank.49668
Hendje Rikken kos zelfs ’s nachs zo’n begraffenis zien onkomme. Ik liep ’n keer soaves loat mit ’m over de stroat, midden over de weg. Ienens groop Hendje mien vas en zèj: “Jong, kom gaauw on de kant”. En ’n eindje wieër vroegtie: “Wit gé’j wurrum ik da deej? Ik zag ’n liekstoatsie onkomme. Aj nie opzied was gegoan, was de liekstoatsie over ou hèr gegoan”.
D’r woonde op Erremuje ’n visleurder die gêên kinders ao. Ie leefde allêên mit z’n vrouwe. Op ’n zaeterdagaevend gienge ze om ’n ure of tiene ni bède. Ze zeie tegen mekaore welterusten in ze wouwe gae slaepe. Ma ze laege nog ma amper of ze ôôrden in ’t achteruus ’n vreemd geluud. De bestie wi ze in slièpe was tegen de muur van ’t achteruus zōdoende konne...
As et in een huus in t veen niet deugde, as de deurn oopn gungen of de klinke oplicht wur zunder dat er iene te zien was, dan mos men noar Rütenbrock; doar woonde n wievien, die boze geesten weg brengen kon. Nou achteraf denk ik, dat de lu bedroogn wurn. Dat mens mos betaald worn en daar gung et haar um. Maar ie mutn niet vergeetn, dat alle mensen bienoa...
Grutmoeder zag soaves duk ’n lichje ien ’t keujeshok. Ze zag ’t wel, mar noom er ers nie veul notitie van. Mar toe ze da lichje al ’n poar keer gezien had opte zelfde plek, zèi ze tege d’r man: “Kom es meekieke”. Mar de man zag niks. “Goa d’r dan mar es nor toe, achter ien ’t hok, bé’j de muur. Kiek mar. Doar is ’t. Pak ’t mar”. De man gieng nor de plek,...
Op ’t Hogeveld wonde Jan Willemse, timmerman. Die ok liekkiste miek. Grötmoeder wonde ien ’t zelfde huus. Mar wel apart. Grötmoeder hörde soms snachs wa stommele, wa rommele, sloan, hamere, planken vielen um, en zo wa. ’t Was net of Willemse on ’t timmere was. Mar ’t was overal donker ien ’t huus. Dor was beslis gin man on ’t wèrk. Mar ge kos ’r dan vas...
Dou wie op de Ballege woonden, heurden wie allemoal n stuk van de ziedmure umvaaln. Dat kön ja, de muurn waren van laim. En wie dochden dat t peerd dr n stuk oet hou-en har. Wie gungen kiekn, man nee, dr was niks te zain. Twai weekn loater gebeurde t wal; t zulfde geluud en t peerd trapde n stuk tou de mure oet. Verkloarn ie non zowat man es; ik kan t...
0