Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
44 datasets found
Dutch Keywords: herhalen
Willem van der Hoek verstong de zwarte kunst. Hai gong ers nee Purmerend, en toe kwam er een boer an en die vroeg ie of ie mee raie mocht. De boer gaf niks geen asem terug. Toe wier Willem kwaad, want die boer was heelemaal leeg, dus kon ie hem best hewwe. "Ik zel eerder te Purmerend weze as jij," zeidie, aars niks. Een poos later stong de boer stil, dan...
Volksverhoal Domie hoar 's oavends te laank bie Trientjemui in harbaarg zeten. Volgende mörgen mos e preken. Tou 't zingen doan was zag köster dat domie ondertied onder zaail goan was. Kerkvolk knivvelde, mar köster zee: 'din moar eerst weer van veuren òf aan' tegen gemainte. Vandoar 't spreekwoord as te wat mishottjet: Din mor weer van veuren òf aan net...
Der wie in papegaei yn in skip. De skipper wie in tige rûch man, dy't it iene flokwurd nei 't oare brûkte. Op in kear wie der in lek yn 't skip. Doe sei de skipper: "Pompe, bliksum." Dat sei er hyltyd mar wer, dat op 't lêst sei de papegaei it him nei en sûnt dy tiid klonk it altyd út syn bek: Pompe, bliksem! 't Wie him yn 'e bek bistoarn. Dy skipper kom...
Ik hie in houn, dêr gong ik nachts faek mei it fjild yn. Ik gong faek to stropen en ek wol gauris to murdzjen. Op in kear hie 'k der op út west mei in famyljelid fan my. It hountsje dat wy hienen wie tige waeks. Dat blafte altyd fuortdaelks as der ien oan kom. Yn 'e nacht gong ik wer mei myn hountsje nei hûs ta. Myn famyljelid socht ergens oars ûnderdak....
nl.verhalenbank.24661
Anne Feddema syn âlden wienen op in joun to kofjedrinken nei oaren. Anne wie doe noch in jonge. Twa susters en in broer kommen dy jouns by Anne en de oare bern to húswarjen. Sy wienen der noch mar krekt as doe sei ien fan 'e twa susters: "Hark, jimme hoanne kraeit." "Wy ha gjin hoanne", sei Anne. Doe gongen se mei elkoar mei in lyts lantearntsje nei de...
Us beppe (in Grinslânse) fortelde: Op it Westersân by Oldekerk yn Grinslân wennen trije âldfammen. Dat wienen tsjoensters. Sy woenen alle trije wol graech in man ha, mar sy krigen noait oansyk. Dat kaem omdat se de frije kúnst útoefenen. Der wienen trije gereformearde âlderlingen, dy woenen wolris wite, hoefolle dêr fan oan wie; fan dy duvelskunsten. Dy...
nl.verhalenbank.19700
Alde Rykele Myt wenne op 'e Skieding. Dy gong foar in tsjoenster troch. Jan Kobus fan Surhústerfean woe soks net leauwe. Simmers helle er turf fan Compagnonsfjild. Doe gong er us in kear nei har ta. "Se sizze, dû bist in tsjoenster", sei er. "Mar ik leau it net." Hy wie botte toarstich en krige in pear bakjes kofje fan Myt. Doe sette er op hûs yn. Mar...
nl.verhalenbank.17519
't Wie yn 'e simmer en tige waerm. Wy leinen mei in man of tolwe as Westereinders mei in man of tolwe yn in droege sleat yn 't hite sân. 't Wie sahwat ien ûre à healwei twaën yn 'e nacht. It waer wie to moai om yn 'e hûs to gean. Doe hearden we sa'n sawntich meter fan ús ôf forskeidene hammers tagelyk timmerjen. Mar der wie abslút neat to sjen. Wy woenen...
Foartsjirmerij by ambachtslju Tseard de Boer hat it my ferteld. Dat is in soan fan Sytse de Boer, in âld bakker yn Easthim. Se wennen dêr foarhinne yn in âld hûs, in âlde bakkerij. As se dan jûns op bêd leinen, wie it krekt, oft der guon de treppen op en del rûnen. Se hearden ek gestin, oft se mei moalsekken de treppen op kamen. En dan smieten se dy...
Hoewel ik het volgende verhaal reeds elders heb meegedeeld, wil ik het hier nog eens neerschrijven, omdat het eenigszins anders is dan de voorgaande en niet alle lezers in de gelegenheid zijn gemakkelijk het toen geschrevene te kunnen bekomen. Een boerenknecht verkeerde met een boerendochter. Hij moest voor den boer gaan werken op een afgelegen stuk land,...
Te Broek in Waterland woonde Trijntje P., die kollen kon en een zeer bizonder mensch was, die rookte en pruimde en dronk. Die zou iemand haar kunst leeren. Daartoe moest hij dicht bij haar komen zitten en alles woordelijk nazeggen. Hij beloofde dat. Toen kwam er eerst een kalf naast hem staan en daarop kwam een leege broeipot aanhuppelen. Toen begon...
nl.verhalenbank.9396
Een boerenknecht verkeerde met een boerendochter. Hij moest voor den boer gaan werken op een afgelegen stuk land, dat bovendien slechts over water te bereiken was. Hij had daar weinig lust in, omdat hij dan niet op tijd zijn eten kon krijgen. De boerendochter overreedde hem evenwel door de belofte, dat zij dan wel zorgen zou, dat zijn middagmaal op tijd...
Een heer bemerkte dat men iederen nacht met zijn boeier voer. Wat hij ook deed, of hij sterke touwen en dikke kettingen nam om de schuit vast te leggen het baatte hem niet. Hij beval zijn knecht daarom 's nachts in het schip te waken. Precies twaalf uur hoorde die een vervaarlijk gestommel en een oogenblik daarna stoof het schip door de baren. Weer eenige...
Der ware ers drie studente en deervan was er ien, die niet an de opstanding geloofde. De andere twee zeiden op laatst: "Nou, as de dooden dan niet op kennen staan, dan durf jij zeker wel op het kerkhof te gaan, 's nachts om twaalf uur, en driemaal te zeggen: 'Sta op, gij dooden'." Dat dorst hij wel, dat toe gonge ze een weddenschap an. 's Nachts gong hij...
Trijntje Parrekiet (weduwe Jansen alias Koeman) te Broek in Waterland kon kollen. Het was een zeer bizonder mensch. Ze rookte, pruimde en dronk genever. Eens heeft ze het iemand willen leren. Deze moest daartoe dicht naast haar komen zitten en alles woordelijk nazeggen. Haar leerling beloofde dit. Daarop kwam eerst een kalf naast hen staan, en toen een...
nl.verhalenbank.9263
Mijn zegsman hoorde 's nachts tikken aan het raam. Hij ging kijken en zag niets. In de sneeuw waren geen voetstappen (het was winter). Drie dagen later werd er aan hetzelfde raam, en de zelfde ruit, om den zelfden tijd getikt, en was er een familielid overleden.
nl.verhalenbank.9136
Een molenaar kon geen knechts houden, en wel hierom niet. 's Nachts om twaalf uur begon de molen uit zichzelf te malen en was het een oordeelsleven. Door ondervinding geleerd, besloot hij geen nieuwe knecht aan te nemen. Toch meldde zich op een goeden dag er één aan en bleef zoolang aandringen dat de molenaar besloot het nog maar eens te probeeren. De...
nl.verhalenbank.8786
Een man leefde te Hoorn in groote oneenigheid met zijn vrouw. Hij stierf en werd op De Keeren, een kerkhof buiten Hoorn, begraven. Na een poosje ging zijn zoon, een soldaat die met verlof over was, 's avonds buiten de stad wandelen. In de buurt van het kerkhof zaten menschen. Hij groette ze. Even daarna hoorde hij zijn naam roepen. Hij keerde terug en...
Mensen, die speelkaarten of iets dergelijks laten dansen: Het hier volgende heb ik zelf beleefd. De man, waarover het gaat, leeft nog. In mijn schooljeugd ging ik met mijn ouders ieder jaar naar de kermis in Tegelen, naar een kennis. Dit was de fabrikant Hekkens. Ik speelde daar ieder jaar met zijn Giel, die een kameraad had, die men Wum van de Sjeef...
Bouw van kerken op een bepaalde plaats: Panningen, een kerkdorp in Helden, heet in de volksmond “Kapel”. Vroeger hoorde dit dorp ook onder parochie Helden. Een boer, die met zijn ossewagen een vracht zand had gehaald uit de richting Vosberg, voer door de kom van Kapel. Plotseling bleef zijn os staan, en was niet te bewegen tot voortgaan. Slagen en goede...
nl.verhalenbank.60988
0