Organizations
Keywords

There are no Keywords that match this search

Danish Keywords

There are no Danish Keywords that match this search

Dutch Keywords
Show More Dutch Keywords
German Keywords

There are no German Keywords that match this search

Place Mentioned

There are no Place Mentioned that match this search

Place of Narration
Show More Place of Narration
Narrator Gender
close
315 datasets found
Dutch Keywords: beest
Ouwe Kees Gras, nee, die heb je natuurlijk niet ekend, maar die heb ook ers schipbreuk geleje. Die zei altijd: "Ik ben niet licht geloovig, maar dat heb ik zelf beleefd. We kwame in een vreemd land. We zagge een woud zoo prachtig, dat het leek wel een paradijs, dus we woue er graag ers kijke. Wij erheen, maar hoe we liepe, we kwame niet verder vooruit....
De minse zèje vroeger wel, dat ’n èvertes [salamander] as ie gèl was onder den buuk, dat ie dan vergiftig was. As jonges dörfde wé’j ’r niet on te komme, on ’n èvertes.
nl.verhalenbank.50438
Ik was zo’n opgeschote jong. Ik mos met ’n hokkeling [eenjarig kalf] nor de var [stier] Den Ingel kwam met de motor vurbé’j. Dor schrok ’t bees van. Hé’j rukte on ’t touw. Mar ik wou nie los loate. Ik wou me nie loate kenne. Ik viel opte grond en hard, opten bil. Ik had er den erste tied bar veul las van. Mar da wou ik nie wete. Da’k zo stom gewes was. ’t...
nl.verhalenbank.50422
Dor liep al ’n hele tied snachs ’n witte geit rond. Veul minse hadden ’m gezien. En ze vroegen: “Is die geit van ou?” “Nee”. “Van ou?” “Nee”. Hé’j was van niemand. Op ’n oavend zèj er iemand: “D’r lupt de geit wer over den diek”. De minse ginge kieke. Mar de geit was ienens weg. En gin mins het ’m lotter nog gezien.
nl.verhalenbank.50402
D’r was es ’n vrouw ien ’t Lobith. En die hur kiender wiere ok altied beheks. D’r kwame altied ’n por katte bé’j hur ien huus. Ze wisse nie, wor die thuus hörde. Op ’n goeie dag gieng de vrouw koek bakke. De katte zate wer neve de kachel. De vrouw vertrouwde da nie. En durrum gooide ze mette koek umlegge de grote hete koeke de katte ien ’t gezich. ’s Mèrs...
Tante en grötmoeder kwame van ’t Loo [gemeente Duiven] van de brullef. Tante, die nog mar zo’n djernje was, zag ’n kenieneke lope. Mar grötmoeder zag niks. Tante was nog jong en ze kroop tege grötmoeder on. Want ze was bang vör de kenien. Grötmoeder zèj: “Djern, lop toch goed”. “Ja mar, dan moj mar es kieke, wa mien vör de voete lup, ik kan hos nie...
nl.verhalenbank.50224
Voader was no Oarum gewes en gieng soaves loat no huus. Da gieng vroeger allemol te voet. Halfweg Huse ston ’r ’n groot gespens opte weg. ’t Was ’n gedoante es ’n pjerd mè gloeiende oge ien de kop. Voader dorster nie vörbé’j. Hé’j gieng ’n hele umweg make. Mar ’t pjerd liep medd’m mee over ’n aandre weg, dezelfde kant op. En toe voader op ’t eind van de...
nl.verhalenbank.50222
Ik het dor wel es iets van gehörd. Ze zèje vroeger, da Hend van de Witte da kos. Die kos iemes stil late stoan en ok opte grond loate valle. Teminste, o da zèje de minse. Ik het ’t eiges nooit gezien. Hé’j noom dan ’n buukske uutte tes [zak] en schreef er wa ien. En zèj dan bijvoorbeeld tegen de luj, die bé’j ’m ware: “Zal ik hum doar, die dor löp es...
Ik had ’s ’n keer ’n vèrke, da èrg kreupel was. En ’t woj nie gaauw overgoan. ’k Woarschouwde Jan Geveling en vroeg, of ie ’t nie besprèke kos. Jan kwam al gaauw. Hé’j gieng bé’j ’t vèrke zitte, noom zien petje af, en begos te bidde. Hé’j had toe ’t vèrke bé’j de zieke poot. Toetie kloar was, zèj Jan: “Over ’n por dage is ie wer bèter”. En da kwam uut....
nl.verhalenbank.50193
Mien voader en moeder hadde ’n handeltje ien van alles en nog wat, ok ien schervegerei [aardewerk]. Zo mos ik ens daags vör de kermis nor Doornenburg mee ètesborde. Ik broch ze nor de minse, wor ik zien mos, beurde ’t geld en gieng wer nor huus. ’t Was al ien den oavend. Opten terugweg zie ik ’n witte kenien vör mien uut huppele. Ik doch: “Die mot ik mar...
nl.verhalenbank.50181
Es ’n koe mos kalve, zette vroeger veul minse ’n greep achter ’t bees. En die greep mos blieve stoan tot ’t vuul eraf was. Aanders kos ’t wel es mislope, mee ’t kalve en mee ’t afgoan van ’t vuul. Ge mos dan nooit ’n hok* make vör ’t kalf er was. Makte ge ’t hok van tevörre, dan gieng ’t kalf dood. Dat was een tijdelijk hokje voor de eerste dagen gemaakt...
nl.verhalenbank.50173
Ik heb wel es di verhuilje gehörd. Mar ik begriep ’t eiges nie goed. Als de klok ien de kersnach twoalf uur sleet, moj mee ’n zwarte kat nor een kruuspunt goan - ze mot helemol zwart zien - en dor blieve stoan tot er een man kum, die de poes wil kope. Mar as hé’j de poes nie kup, moj medden mes ’n hoazeltak in ene snee afsnije en dan kuj meddie tak...
nl.verhalenbank.49650
Oale geneesmiddels. Ja, mien jong, ik bin al old. En vrouger, dou dr gain geld was en ook hoast gain dokter, muzzen wie ons voak behelpn as menskn of daier schele harn. As de baistn fiet in de poot harn, kreeg ik de schepemmer en huil n beetng oet t “huussie”; dee dat in n zak en door wur de poot in stopt; n best middel.
Grote mensen deden kinderen...bang maken. [...] Dat hadden ze tegen mij gezegd hoor...mijn vriendinnetje die had gezegd van: "Ja, ons buurman zei van: 'Onder dei grote boog bie boerderei, doar zit 'n horrebos met lange steerten.' En, nou ja, mien pa zei dus van: "Zulk spul bestoat nait, most nait an geleuven." Maar ja, toen was het heel mistig en toen zei...
nl.verhalenbank.44199
Moar hai was d'r nog nait of. 'n Zet noa tied was e weer 's oavends loat bie 't pad en toun zag e opains 'n hoes in brand stoan. Hai luip ja wat e kon om d'r bie te weezn. Toun e dichter bie kwam, heurde e de baisten ook al bulkn; dei luipen om 't hoes tou, zo dochd-e. Mor gek genog, de vlam wur aal klainer. En toun e bie hoes was, was de haile brand vot....
nl.verhalenbank.44133
Doe kommen se mei it reid by de boer op 'e klaei. Doe stie dêr in buordtsje op it hiem, dêr stie op: Tink om 'e houn. Heit seach wol dat it in forskuorrend beest wie, dat hy sei: "Dêr kom ik net." Jehannes seach ris nei de houn en sei: "Ik doch it wol." Hy stapte út 'e pream wei it hiem op. De houn kaem by him, mar hy die Jehannes neat. Jehannes roan nei...
nl.verhalenbank.38255
Us mem roun yn 'e sinteklazetiid mei de taeikoer. Hja kaem ris op in joun by in hûs, dêr't se taei forkocht. Doe gong se dêr wer wei, doe seach se in beest. Hja wist net hwat it wie, mar 't wie in hiel great ding. Doe't it beest tichteby wie, like it in hiele greate houn. Hy wie roetswart en hie gleone egen yn 'e kop. Mem wie deabinaud. "Ik hoopje noait,...
nl.verhalenbank.38156
Myn swager syn heit, dat wie Oene Krop. Dat wie in nuver man. Hy koe de minsken en de beesten genêze. Dat die er op in fremde manier. Minsken dy't net rinne koenen, makke hy wer oan 't rinnen. Hy wenne yn 'e Bosk yn 'e Westerein. Se kommen faek by him, foar harsels of foar in dier. Syn echte namme wie Oene Kempenaar. Ik haw twa kear myn foet forknoffele....
nl.verhalenbank.38151
Der wienen ek guon dy ha by 't Blauhûs in beest sjoen, great en swart en dat rattele mei kettings.
In tsjoenster kin har yn in kat foroarje. Jowt men sa'n kat in optuter, dan is de tsjoenster de oare deis skeind. Der wienen tsjoensters, dy hienen popkes, dêr't se yn pripten. Dy't se bitsjoend hienen, krigen dan pine.
nl.verhalenbank.37718
0